17 april

Voor het eerst... ...op schoolreisje

"Mam, ik ben nog nooit in een bus geweest". Tja, wat is nu het allerleukst van een schoolreisje, met zijn allen in de bus. Vandaag was het dan zover. Jens zijn allereerste schoolreisje. Ze zijn naar Malkenschoten in Apeldoorn geweest en hebben daar heerlijk gespeeld. Om half 3 konden we ze weer ophalen. Dat betekende Yinthe op tijd in bed en krijg dat slaapkoppie er maar eens zo vroeg uit. Ze heeft er echt een hekel aan als ik haar 's middags wakker maak... maar vandaag viel het mee. Zij vond blijkbaar al die bussen ook wel interessant. Gelukkig hadden ze genoeg begeleiders, want ik zelf heb het niet zo op schoolreisjes (als begeleider dan) en al helemaal niet met kleuters... zegt een ex-kleuterjuf. Volgende week bij de koningsspelen zal ik de school weer van dienst zijn. 

 

  

15 april

Lekker weekendje weg

Aangezien we vorig jaar 12,5 jaar getrouwd jaren mochten we van de schoonfamilie iets leuks doen. We kregen een 'pluim' cadeau en konden kiezen uit heel veel activiteiten. We hebben gekozen om er eens lekker met zijn tweetjes op uit te gaan. We zijn naar Vlieland gegaan (het enige eiland wat ik nog nooit bezocht heb en alleen ken van dr. Deen). Wat was het heerlijk. Er zaten fietsen bij, dus we konden Vlieland gelijk vanaf de boot per fiets verkennen, onze bagage kwam vanzelf wel bij het hotel terecht (wat een service). Zaterdag hebben we samen lekker een rondje hard gelopen van 10 km. Heerlijk om eens in een andere omgeving te lopen. Ik ben alleen niet zo'n ochtendloper... dus we hebben er wel 5 kwartier over gedaan. Ach, zo even zonder de kids houd je zeeën van tijd over. Tijd om heerlijk te lunchen en te dineren... Maar het leukste van zo'n weekend is toch om aan het eind je eigen schatjes weer in de amen te sluiten. 

10 april

stiltetour

Vanavond ga ik de stiltetour van Mirjam v/d Vegt en Ronald Koops bezoeken. Ik heb geen idee wat ik ervan verwachten moet en dat is ook wel eens prettig. Ik heb haar stiltedagboek en vind deze erg prettig. Alhoelwel ik het wel eens lastig vind om elke dag een stil moment te nemen. Voor de stiltetour konden we ook huiswerk doen. Een stil moment zoeken en proberen eens 7 minuten stil te zijn. Wat doet dat met je? En dan zijn we al weer op de dag van de stiltetour en heb het huiswerk nog niet gedaan. Ik wil het wel graag proberen. Ach en deze huisvrouw moet daar natuurlijk een praktisch moment voor zoeken. Als ik nu eens eerst de hal/keuken e.d dweil, vervolgens even stil zijn en dan kan ik de keuken wel weer in om een nieuw sopje te maken voor de houten vloer. Zijn 7 minuten lang? Nou voor mij vliegen ze om. 7 minuten stil zijn is voor mij geen probleem. Alleen mijn hoofd is natuurlijk totaal niet stil. 'O ja, dit moet ik ook nog even klaar leggen, Jens ziek, zal hij morgen wel weer beter zijn, stille tijd rond de stille week, wat een weg heeft Jezus afgelegd, als Marnix straks thuiskomt moet ik hem nog even dit vragen, zonden, daar zou ik het met catechisatie over hebben, zou ik volgend jaar nog catechisatie geven of zou ik er maar mee stoppen, ik doe misschien wel te veel in de kerk, even op de klok kijken.' O, de tijd is al weer om. Ja stil ben ik geweest, maar heb me niet echt stil gevoeld, mijn gedachtes gingen in die 7 minuten van hot naar her... ben dus benieuwd of dat vanavond wel gaat lukken met die stilte.

7 april

Hoera, 2 jaar!

Je komt beneden en roept, 'o , mooi", 'Kijk, mam, blom (ballon)'. Je beseft echt nog niet dat het allemaal voor jou is. Totdat we met cadeau's komen. Jens mag echt niet helpen. "Nee, mij, Tinthe, ik". gil je (ja, want gillen en schreeuwen dan kun je wel). Al snel heb je door dat er heel veel mensen komen met allemaal een cadeau voor jou. Je wordt flink verwend. Van ons krijg je een duplo kasteel (Jens geniet er volop van en wil hem graag voor je in elkaar zetten), een klein puzzeltje en een poppenwagen. Deze had je al zo vaak boven zien staan, maar je had echt geen idee dat dit voor jou was. Je hebt heel veel kettinkjes en armbandjes gekregen, een poppenstoel, een stoeltje vor op je fiets, stickers, een microfoon. Vandaag kon je in alle rust er eens lekker mee spelen.

 n

 

4 april

Elektrische auto's

Schreef ik gister nog dat ik die elketrische auto's lastig vind, omdat je ze niet hoort. Bekijk ik vandaag de voorpagina van het ND staat daar "ELEKTRISCHE AUTO MOET LUIDRUCHTIGER". Precies!

3 april

Loslaten

Al weken genieten we van heerlijk weer en dat betekent dat we in huize van de Wetering naar buiten gaan. We hebben zelfs al regelmatig buiten gegeten en buiten spelen hoort daar natuurlijk ook bij. We hebben een tuin met zandbak en speelhuis op zich leuk, maar spelen op straat en in de natuurspeeltuin tegenover ons huis is altijd nog leuker. Jens gaat zijn gang. Hij mag gerust zelfs alleen naar de kinderboerderij, maar wat doen we met Yinthe, zij is nota bene nog maar 1 jaar (nou ja, bijna 2). 

Loslaten, laat haar maar haar gang gaan. Regels: op de straat en naar de natuurspeelplaats. En dat meisje geniet. Ze kijkt naar andere kinderen ze klimt en klautert wat af en komt soms pikzwart thuis. Ook komt kan het zijn dat ze tot de conclusie komt dat ze wel op het muurtje kan klimmen, maar dan, hioe moet je er weer af. En ik... ik heb de deur wel altijd open en hoor dan "Maaaaam, eeellluuup!" Gelukkig kan dat kind hard schreeuwen.

De straat dat vind ik nog wel eens spannend. Daar rijden toch auto's. Gelukkig is de straat doodlopend en gaat het eigenlijk alleen om de mensen die in de straat wonen. Maar toch, dan is ze toch nog maar 1 jaar. Als ik een auto hoor dan loop ik er even heen om te checken waar ze staat. En och wat zijn die elektrische auto's dan irritant, want die hoor je dus niet! Laatst zat ik in de tuin. Yinthe wilde graag naar de natuurspeeltuin en zei doei. Ik zeg tegen haar: "Kijk, je wel uit voor de auto's" Ze staat netjes direct stil (nog in de tuin, zowat naast me), kijkt om zich heen en zegt terug "Kom niks aan, doei" en weg rent ze alweer. 

Lieve kleine meid, wat word je groot.

2 april

Radiologie

En zo zit je zomaar met je man in een spiksplinternieuw ziekenhuis in Amersfoort. Vorige week voelde hij een knobbeltje in één van zijn ballen. Hij kon gelukkig dezelfde dag nog bij de huisarts terecht en die stelde ons gerust dat het niet om iets kwaadaardigs ging. Inmiddels zijn we een week verder en Marnix voelt het nog steeds, sterker nog het lijkt wel groter te worden en er komt zelfs een knobbeltje bij. Opnieuw naar de huisarts en meteen maar even door naar het ziekenhuis. Opnieuw dacht de huisarts aan niet iets ernstigs. Ik ga mee... Jarenlang is Marnix met mij mee geweest. Nu doe ik het met liefde andersom. De kids konden even bij de buuf terecht. Zo vreemd om nu in een wachtkamer te zitten zonder dat het om jezelf draait. Eerlijk gezegd voelt het veel beroerder. Marnix werd geroepen en ik mocht in eerste instantie niet eens mee. Vreselijk. Grrr dacht ik nog, zit ik snel oppas te regelen om hem bij te staan, wat schieten we er nu mee op. Uiteindelijk mocht ik toch mee ook Marnix vond dat fijner. En daar lig je dan. Ik kon op het scherm meekijken, maar Marnix zag helemaal niets. En als je hem een beetje kijkt vond hij dat verschrikkelijk. Hij die in zijn leven al vele echo's heeft gezien en er inmiddels aardig verstand van heeft kan niet zien wat er mis is met zijn lijf. Dus achteraf was hij dolblij dat ik toch mee mocht en hem precies kon vertellen wat de arts nu zag. En gelukkig waarschijnlijk is het gewoon een cyste en niet iets ernstigs. Volgende week volgt de definitieve uitslag. We zijn blij dat alles zo snel geregeld kon worden en God dankbaar dat we ons geen zorgen hoeven te maken.

Facebook

nadat een aantal mensen tegen mij hadden gezegd, je zou op facebook moeten gaan, heb ik dat maar gedaan.

Ik vind het niet erg om eventjes door de berichtjes te scrollen, maar om er iets op te zetten... Ik miste toch behoorlijk mijn weblog, waarbij ik zonder schroom mijn gedachten en belevenissen, foto's e.d. kon plaatsen.

Dus vanaf nu zal ik weer actiever zijn op mijn blog.

17 februari

Vakantie!

Mam, dat is toch leuk vakantie, dan kan ik de hele tijd bij jou zijn. Ik hou er ook wel van. Alleen al 's ochtends gewoon lekker aanrommelen, de kids uitgebreid aan het badderen, terwijl ik lekker onder de douche ga staan. Vervolgens wordt er boven nog lekker verder gespeeld met lego en de nieuwe cd-speler van Jens is daarbij volop in gebruik. Lang leve de vakantie! Alhoewel ik soms aan het eind van zo'n week ik het ook wel weer ok vindt dat het 'gewone leven' weer begint.

11 februari

zwemles

We hebben het met Jens al regelmatig over zwemles. Onze held op sokken vindt het eigenlijk niet zo nodig. Waarom moet het? vraagt hij dan. Nou ja, na wat uitleg van mijn kant heeft hij zoiets van als ik 6 ben. We hebben een compromis gemaakt, in groep 2. Ondertussen heb ik niet stil gezeten en mij verdiept in zwembaden, zwemtijden, prijzen en weet ik wat allemaal niet. Eens rondgevraagd naar de ervaringen van anderen. Mijn oog viel op een sportschool in Nijkerk. Deze sprak mij wel aan. Waarom niet in Amersfoort vraag je je misschien af. Nou, Nijkerk is best wel dichtbij. De buurvrouw nog eens gevraagd waar zij zitten en laat dat nu net hetzelfde zijn. Buurmeisje Anouk is 4,5 jaar en net dit jaar gestart. Hmmm, tegelijk zwemmen zou best handig zijn. We zouden dan een dealtje kunnen maken. Ik de ene week, de buuf de andere week... Dilemma, want ik had met Jens afgesproken groep 2. Nog maar eens gepolst bij Jens, maar nee hij wil niet. Prima, ik ga hem niet onder druk zetten. Laten we deze tijd dan gebruiken om af en toe te gaan zwemmen met elkaar. Dus wij zaterdag 1 februari naar de Scheg in Deventer, superleuk zwembad. Jens genoot, hij vond het zo leuk dat hij wel op zwemles wilde. Dus contact gezocht met de sportschool in Nijkerk en zo mochten we gisteren komen voor een proefles. Buurmeisje mocht nog niet zwemmen, want ze was net geopereerd dus de buuf heeft lekker op Yinthe gepast. Het was zo leuk om te zien. Een heel klein clubje en de badmeester is bij de kinderen in het water. Een hele persoonlijke benadering. Ik mocht kijken. Ik zag Jens genieten. Hij sprong zo het water in (wat mij best verbaasde, want hij heeft toch echt heel wat te overwinnen) en ik zag dat hij steeds vrijer werd. Nu nog even oefenen met het hoofd onder water. Je lacht je slap. Alle kids doen netjes hun hoofd onder water. Jens zijn kin en ok dan nog net het puntje van zijn neus. We liepen naar buiten en het eerst wat Jens zei was, dit was leuk. Mam, zit ik dan nu op zwemles? Ja, jongen je zit nu op zwemles en mag volgende week weer.

  

11 februari

Hoera, Jens is 5!

Ok, hij is al zo goed als een week 5, maar ja ik heb echt niet elke avond tijd/zin om eens een uitgebreide blog inclusief foto's te maken. Maar goed inmiddels zijn alle foto's weer uitgezocht en ligt er binnenkort weer een hele stapel op de mat om ze in te kunnen plakken.

Dinsdag 4 februari mocht Jens voor het eerst op de basisschool trakteren en wat had hij er zin in. Hij heeft getrakteerd op een lange jan met een vingerpoppetje erop. Het leukst was misschien nog wel de klassen rond gaan...

 

En toen... de dag. Tegen 6 uur ging ik even mijn bed uit zag dat Jens nog heerlijk lag te slapen, maar 10 minuten later werd hij wakker gemaakt door zijn lieve zus. Dat is weer een nieuwe tik van haar. Ze roept 's morgens niet meer om pappa (mamma, doet ze alleen als ze echt zeker weet dat pappa er niet is, dus 's middags), maar om Jens. Tja, en dan is Jens wel wakker en ook niet meer te houden. Gevolg om half 7 zaten we beneden cadeau's uit te pakken. En Yinthe maar zoeken en zoeken naar haar cadeau. Jens heeft van ons lego gekregen, een boek om te leren tekenen en een kaartenhouder. Dat laatste is echt ideaal, bij elk spel waarin met kaarten gespeeld wordt pakt Jens het erbij. Een vriendinnetje gaf al aan dat zij dit ook wel op haar verjaardag wilde hebben. 

Na even lekker dobberen in bad kwamen er 3 vriendjes van school voor een echt kinderfeestje. Het was zo leuk. We hebben een legofeestje gehouden. We deden een legospel en de kinderen kregen allemaal een eigen autootje van (nep)lego die ze in elkaar mochten zetten. Tong uit de mond, prachtig om te zien en daarna hebben ze heerlijk gespeeld met lego. Een makkie dus...

 

Na even wat rust en waarin uiteraard ook alvast wat gebouwd werd door Jens was het tijd voor taart en de overige visite. De taart was weer leuk om te maken. Jens werd ook goed verwend door de opa's en oma's. Een cd-speler en een leuk spel.

 

 

Aan het eind van de dag was er zoveel gebeurd dat hij er niet van kon slapen. De hele week is hij druk met zijn cadeaus bezig geweest. Hij heeft alles van lego in elkaar gezet, regelmatig een potje kolonisten gedaan en ook nog flink getekend. Hij had haast tijd te kort. Volgende week lekker vakantie, daar is hij wel aan toe en heeft hij alle tijd om nog eens lekker te spelen. 

7 februari

Hoe gaat het nu met de groene smoothies?

Mijn week met groene smoothies heb ik makkelijk vol kunnen houden. We zijn inmiddels al weer een halve week verder en ik ben zelfs nog steeds aan de groene smoothies. Ik heb alleen totaal geen tijd gehad om mijn weblog bij te houden. We hadden deze week een 'groot' feest te vieren, want Jens werd 5! (Daarover komt ook nog wel een blog met natuurlijk een paar foto's).

Wat heeft het drinken van de groene smoothies me opgeleverd. Allereerst energie. Ik merk dat ik vaak aan het eind van de week wat inkak en 's middags graag even een kwartiertje tot half uurtje op de bank wil liggen. Dat heb ik tot nu toe nog niet gehad. Ik voel me lekker fit. Wat mijn huid betreft. Het zou er gezonder uit gaan zien. Ik sta regelmatig even voor de spiegel te kijken. Het wordt er in ieder geval niet minder om... maar of het er echt gezonder uit ziet. En dan mijn gewicht. Die is deze week toch goed gekelderd. Ik had nog een restantje van kerst en teveel verjaardagen. Daar kwam deze week nog een verjaardag bij, maar vanmorgen op de weegschaal was hij nog lager dan normaal. Het is zo duur hoor ik vaak. Ik eet haast geen brood meer, geen beleg, geen melk. Dat is echt te merken. Ik begin 's ochtends met wat fruit, muesli en wat yoghurt. Het zal wel iets duurder zijn, maar ik kan dus ook wat weg strepen. Daardoor valt het echt heel erg mee. Ik koop fruit wat in de aanbieding is en op die manier varieer ik dus ook. Ik heb net een heerlijk smoothie met sinaasappel, banaan en spinazie gedronken. Ik vlieg even snel naar school en neem er zo nog één. In deze doe ik wat chiazaad en het vult dan flink. Ik ga dus nog wel even hiermee door.


31 januari

Het is dinsdagmiddag. Je hebt net lekker thuis een broodje gegeten en wordt door je moeder weer naar school gebracht. Bij school aangekomen is het ene na het andere kind blij om je te zien. Je wordt volop gegroet. De andere moeders kijken even om wie het wel niet gaat, maar jij bent het gewoon. En jij, jij bent jij. Jij straalt, maar weet ook even niet wat je met zoveel aandacht moet en loopt snel naar je muurtje en wacht daar netjes tot de juf je komt halen.

Het is donderdagmiddag. Je hebt net lekker thuis gegeten en wordt door je moeder weer naar school gebracht. Bij school aangekomen is er dit keer 1 meisje die je warm onthaalt. Jij straalt. Dit keer rent dat ene meisje naar het hek en laat je snel binnen. Je gaat snel naar het muurtje. Het meisje is zo blij om je weer te zien dat ze ook naar het muurtje gaat. Dit keer wil ze je zelfs een hand geven. En jij, jij bent jij. Jij weet even niet wat je met zoveel aandacht moet en geeft haar maar gewoon een hand. Je zoekt even snel oogcontact met je moeder. Je moeder knikt je even toe. Het is goed zo, jongen. 

28 januari

Gezond

Mijn moeder kreeg zaterdag op haar verjaardag een blender. Wat ga je daarmee doen? Smoothies maken, o.a. groene smoothies. Hmm, groene smoothies, daar heb ik vaker over gehoord en het schijnt echt heel gezond te zijn. Een beetje chiazaad erbij en het doet wonderen. Althans dat is wat ik lees. Een blender, die staat bij mij eigenlijk ongebruikt in de kast. Laat ik me er eens in verdiepen. Ik heb eventjes gekeken op het world wide web en heb een aantal tips en tricks gevonden, wat je bijvoorbeeld niet moet nemen als beginneling en hoe je nu eigenlijk zo'n groene smoothie smaakt. Iemand daagde mij uit om het eens 1 week lang elke dag te proberen. Dat moet te doen zijn. Vandaag zag mijn boodschappentas er dus nogal groen uit. Vanmorgen gelijk maar aan de slag gegaan. Zie het bewijs...

In deze smoothie zit 1 mango, 1 banaan, 2 handjes spinazie en 2 stengels bleekselderij en water. Eigenlijk is het makkelijk te maken. Eerst het fruit erin, vervolgens vullen met water, totdat het fruit net onder water staat, dan gaan blenden. Vervolgens heb ik de bleekselderij erbij gedaan even blenden en daarna de spinazie. Is het je te dik dan kun je er nog wat water bij doen. Ik heb in mijn smoothie ook wat chiazaad gedaan. Nou, dat vulde al met al goed. Wel zo goed dat ik door 2 glazen te drinken mijn 4 boterhammen tussen de middag links heb laten liggen. Als ik internet mag geloven krijg ik onder andere meer energie, ook door het chiazaad en gaat mijn huid er beter uit zien... Jens vond het wel gek dat ik geen brood at, maar hij wilde liever ook niet van die groene smurrie proeven. Ik vond het best smaken. Is het echt verrukkelijk, dat kan ik nog niet echt zeggen. 

En vanavond nog eens 1,5 uur hard gelopen. Ja, ja, 1,5 uur. Mijn record... pff dat uur gaat nog wel, 70 minuten ook, maar daarna... In ieder geval dus gezond bezig geweest vandaag. Ik hou jullie op de hoogte. Of het me gaat lukken, deze week elke dag een groene smoothie en of ik me er aan het eind van deze week ook echt beter door voel. 

26 januari

Van gniffelmomentjes naar gewoon keihard lachen!

Het begon allemaal al vroeg, want we hadden om kwart voor 9 kerk. Bij ons geen vlok sneeuw, geen regen, dus we konden prima fietsen. Jens vroeg of hij achterop mocht. Ons antwoord wad duidelijk. Nee! Je gaat zelf fietsen, want bewegen is gezond. 

Na kerktijd

"Mam, jij zegt toch dat bewegen gezond is? Mag ik dan ook op de tablet, dat is ook bewegen. Ik beweeg dan de hele tijd met mijn hand."

21 januari

Gniffelmomentjes

Kids, af en toe moet ik er toch echt even om glimlachen, hoe ze doen of wat ze zeggen.

Jens: gisteren gingen we naar de bieb. 'Mam, ik zie een leuk boek voor Yinthe, holy kitty (hello kitty)." We kwamen de bieb uit. Het is een bieb in een multifunctioneel gebouw er zit een sprotschool in, een muziekschool, een kinderdagverblijf en een voortgezet onderwijs. Af en toe staan er kunstwerken tentoongesteld in de hal. Dit keer waren het beelden die studenten na moesten maken van een origineel. Jens vond het fascinerend en vroeg "Is dit van beeld gemaakt?"

Yinthe: Net haar moeder, houdt erg van zingen. Zo zitten we in de auto om boodschappen te doen. Ik heb altijd de radio aan op skyradio. Nooit gedacht dat ze hier iets van zou oppikken. Vanmorgen hoorde ik haar meezingen sky-ra-di-o... Tja, dan zit je wel even glimlachend achter het stuur. Vanmiddag zijn Jens en Yinthe lekker aan het spelen. Ik rommel ook wat en dat doen we natuurlijk graag met muziek op de achtergrond. Yinthe begint te dansen (lees rondjes draaien) en zingt uit volle borst mee Nona, Nona (Jona, Jona...) Echt zo'n meisje waar je lekker van kunt genieten.

15 januari

Feestjes...

Terwijl ik net even een boodschappenlijstje heb gemaakt voor 2 taarten voor Marnix (hij wordt zaterdag 37!) ben ik in mijn gedachten ook al druk bezig met het feestje wat we over 3 weken vieren. Jens die 5 wordt. Hij moet natuurlijk trakteren en dat is al weer even geleden. Hij heeft getrakteerd op de peuterspeelzaal toen hij 3 werd en ik zeeën van tijd had (want ik was zwanger van Yinthe en mocht toch niet iets bijzonders doen). Jens en ik zijn toen heerlijk creabea bezig geweest. Toen Jens 4 werd was hij al eventjes van de peuterspeelzaal af en heeft hij niet getrakteerd. Dus nu mogen we ons weer lekker uitleven. Qua traktatie houd ik het simpel een lange jan voor de kinderen met een vingerpoppetje eroverheen, maar ja dat zet ik het liefst natuurlijk wel heel erg leuk neer, dus dat wordt weer even knutselen. Voor de juffen nemen we een theezakje met een klein chocolaatje. Maar ja daaromheen knutselen we natuurlijk wel even een leuk theepotje. (het oog wil ook wat). Wat Jens zijn taart betreft daar was ik al even mee bezig zoals je in het vorige blogje kon lezen. Maar ja, er komt nu wel een heel nieuw fenomeen voor mij bij, een kinderfeestje. Ja, als je eenmaal op school zit hoort daar toch ook wel een echt kinderfeestje bij. Jens heeft nog nooit een echt kinderfeestje gehad, hij is ook zo'n beetje de oudste van de klas. Wat zullen we doen... In overleg met Jens (natuurlijk) gaan we een legofeestje geven. Lang leve internet. Ik tik eens op google legofeestje en zie daar er zijn meer mensen die dit al gedaan hebben en hun ideeën gedeeld hebben. Het wordt dus lekker veel knutselen de komende weken. We gaan legocakejes eten, we gaan natuurlijk met lego spelen, we gaan een legomannetje ontwerpen (kleuren) en we spelen een heus legospel. En die hebben Jens en ik alvast vanmiddag gemaakt en uitgeprobeerd.

Zo simpel en zo snel gemaakt. Je begint met een poppetje en je kunt legoblokjes krijgen of je moet blokjes afstaan. Wie heeft er bij de finish de hoogste toren? Jens vond het zo leuk, dat hij bijna niet meer te stoppen was. Ik hoop dus wel dat het spel het de komende 3 weken nog even overleefd.... En aan het eind krijgen de kids natuurlijk nog een heus lego bouwmeestersdiploma. 

10 januari

Van haken naar boetseren...

We hebben het haakwerk maar even aan de kant gelegd en weer eens een andere hobby opgepakt. Nog een kleine 4 weken en dan is Jens jarig. Vorig jaar had ik een prachttaart gemaakt (al zeg ik het zelf)

Dit jaar gaat het een mike de riddertaart (n.a.v. Jens zijn favoriete tekenfilm) worden. Het fijne is dat je dus al heel wat voorwerk kunt doen. Even laten uitharden en dan in een afgesloten bakje bewaren. Zo ben ik gisteravond aan de slag gegaan met de draak en vanavond met mike de ridder himself. Het is een beetje een gepriegel, maar toch weer leuk om te doen. Vorig jaar bij Yinthe had ik echt een drama bij de taart, alles mislukte (maar goed, hij was wel lekker). Ik hoop echt dat het dit keer wel goed gaat. Zie hier alvast het resultaat van mike en de draak.

4 januari

staartjes en vlechtjes

Met 2 zussen zou je verwachten dat ik hier wel enig verstand van zou hebben. Nou integendeel zelfs. Ik zelf had al niet echt vaak een staart in, gewoon een haarband dat vond ik wel het allermakkelijkst of helemaal niks. Mijn andere zus, die had haar als stro, tenminste dat zeiden we altijd. Daar kon je dus niks mee. Invlechten... nee, alleen een paardenstaart. En dan had ik nog één zus. Die wilde eigenlijk niks van meisjes weten. Zij zei wel eens. Als ik een barbie van sinterklaas op school krijg, gooi ik hem gelijk in de prullenbak. Zij wilde het allerliefst het cadeautje wat de jongens ook kregen. Invlechten... ach, nee zeg dat is voor meisjes.

Ik kan me nog herinneren de week dat we te horen kregen dat we een meisje kregen. Wat moet ik daar mee, dacht ik. Ik zag ineens allerlei schattige meisjes op tv met van die prachtige staartjes en vlechtjes. Marnix zag het juist al helemaal voor zich. Een jongensachtige meid heb ik niet echt. Het is op en top een dame. Tasjes, armbandjes. Inmiddels heeft het haar van Yinthe een aardige lengte bereikt. Zo experimenteren we wat af. Marnix helpt goed mee. Als hij er is, moet hij namelijk alles bij haar doen. Ik wilde graag 2 staartjes proberen. Schots en scheef, omdat mevrouw boos is en alle kanten op draait. Pappa moest het nl. doen. Marnix, probeer het eens... en daar verschijnen 2 keurig nette staartjes, het staat zo grappig. Mevrouw stond keurig stil. Zou, een invlecht al lukken vroeg ik me af. En hoe moet dat dan... lang leve you tube. Vanmorgen toch maar eens geprobeerd, Marnix was weg, dus ik was ok. Het stond echt grappig, maar het vergt toch echt wel wat oefening en haar haar mag ook nog wel iets langer groeien.

Hier zie je een beetje de langer wordende wild krullende haren van Yinthe (met haar grote broer en neef aan het 'voetballen')

3 januari

En dan is het alweer 2014...

Iedereen die dit leest wens ik Gods zegen toe voor 2014. 

Afgelopen weekend hebben we sinterkerstennieuw gevierd. Frank en Hanneke zijn weer eventjes in Nederland en zo hebben we met de fam. Dekker in een te gek huis alle feestdagen maar gepropt. Mocht je dus nog een huis zoeken voor een familieweekendje.... Ook de laatste 3 jarigen werden nog even in het zonnetje gezet en we hadden nog een feestje te vieren. Marnix en ik waren zaterdag ook nog eens 12,5 jaar getrouwd. 

12,5 jaar. Wat een jaren zijn dat geweest. Jaren waarin hoop, vreugde en verdriet elkaar heel wat hebben afgewisseld. Soms bracht het ons dichter bij elkaar, soms juist ook niet. Soms is het handig dat Marnix en ik zo verschillend zijn, soms juist ook niet. Een huwelijk is eigenlijk een werkwoord.We proberen ervoor te zorgen dat we het steeds weer goed hebben samen. Soms gaat dat best makkelijk en soms ook niet. Waar wij veel aan hebben gehad is het boek de 5 talen van de liefde. Ik raad eigenlijk iedereen aan dit boek te lezen en nateleven. Waar ik ook veel steun aan heb is onze trouwtekst. psalm 48:15 - Zo is God, onze enige God. Hij leidt ons, hij blijft dat doen, altijd. God was er en heeft ons geleid. Als we de jaren zelf mochten invullen zag het er natuurlijk heel anders uit, maar we hebben gevoeld dat God er echt alle jaren bij was. 

En dan is het alweer 2014. We mogen gelijk flink aan de slag, want de weegschaal liegt niet en heb ik wel erg genoten van al die feesten. Ik heb mijn hardloopschoenen dus maar weer snel aangedaan. En ik heb zelfs Marnix zover gekregen, dat hij ook gaat. Volgende week gaat hij beginnen met de beginnerscursus 5 km. hardlopen. In deze wintermaanden lukt het niet zo makkelijk om te fietsen, tja het is ook donker 's avonds. Elke week wordt er natuurlijk wel geschaatst, maar daarnaast wil hij wel wat meer. Marnix denk dan natuurlijk al gelijk aan marathons, en duurlopen. Nou ik heb gisteren een half uurtje interval gedaan, en pfff ik merk het wel aan mijn benen hoor. Hij kan zich nog niet echt goed voorstellen dat je in een half uurtje ook lekker kunt sporten.Dus wie weet ziet het er over een poosje zo uit.

 

25 december

Vrolijk kerstfeest!

Wij begonnen vanmorgen de kerstdienst met een filmpje voor de kinderen. Die wil ik jullie echt niet onthouden.

Vrolijk kerstfeest iedereen!

23 december

Vrede op aarde!

Na heel wat zieke dagen van iedereen hier thuis, zijn we er wel weer aardig bovenop. We leven naar kerst toe en genieten van onze 1e vakantiedag. Jens heeft vanmorgen al het hele kerstverhaal nagestempeld en is momenteel bezig het kerstverhaal na te spelen met duplo, wat vredig. Yinthe, zingt klingelingelingelingeling (luidje klokje klingelingeling) en je hoort haar het gloria meegalmen en ligt nu lekker te slapen, zo vredig. Vrede op aarde, hier wel ja. Maar het is ook goed om te beseffen dat dit zeker niet overal is. Ik kwam vandaag het lied Geef vrede Heer in de de bewerking van Sela tegen. Laten we deze dagen bidden voor vrede op aarde.

11 december

foto's ordenen

Ik heb een ziek jongetje op de bank en ben een beetje aan huis gekluisterd. Alles is hem te veel. Hij heeft net 10 minuutjes aan tafel gezeten. Hij wilde met zijn nieuwe strookjes van sinterklaas knutselen. Nou, ik knutselde en hij keek om vervolgens na 10 minuutjes weer snel als een zielig hoopje op de bank te gaan liggen. Hoog tijd om eens foto's op de computer te gaan zitten. 

Echt een moedertje in spe... ze speelt steeds meer met haar pop. Deze stoel en popaccesoires heeft ze op sinterklaas gekregen en ging er dezelfde avond gelijk mee aan de slag. Kijk, en zoals je ziet wordt er ook nog volop gehaakt, zie het mutjse. Zo leuk, in een half uurtje gemaakt. 

11 december

Sinterklaas zit weer lekker in Spanje. De kids hebben genoten. Jens wilde graag 6 december de sinterklaasspullen naar boven en de kerstspullen naar beneden. Hij stond erop... dus 's middags heb ik de kerstboom alvast lekker opgetuigd. Ik hou wel van al die lichtjes. Yinthe zingt ondertussen dagelijks in een stalletje... en zo vliegen de dagen voorbij. We oriënteren ons alvast op het nieuwe jaar. Werk van Marnix, zijn functie gaat vervallen en ja wat dan. Yinthe naar een peuterspeelzaal? De peuterspeelzaal waar Jens op zat is veranderd, daarheen of naar een peuterwerkplaats? Deze week ben ik samen met Yinthe al even wezen kijken. Het ziet er allemaal leuk uit, maar het kost ook behoorlijk wat. En dan Jens, volgend jaar ook maar eens op zwemles. Liever pas na de zomer, maar waar? En het is vast verstandig om hem nu al op te geven.. En zo worden er heel wat plannen gemaakt. Deze week maakten we ook mee dat er maar zo een eind aan kan komen. Een hartsiltsand kan zomaar ineens fataal zijn. Een man, van 52 jaar en zo actief/sportief. Dan worden we even weer stilgezet en beseffen we dat ons leven in Zijn handen ligt. 

5 december

Voor het eerst...

... komt Sinterklaas op school. Werd bij de peuterspeelzaal nog juf Marjan in de kirng gesminkt tot zwarte piet, in groep 1 is het toch wel anders. We stonden al vroeg in de kou op het plein, te wachten en te wachten. Het was best koud. En dan is daar toch echt Sinterklaas met zijn pieten. Jens vond het wel een beetje raar dat ik er straks in het speellokaal niet bij ben, maar zo te zien heeft hij er zin in vandaag!

4 december

En dit is...

Waffie, nou ja, zo heeft Jens zijn hondje genoemd.

Hij is dus klaar. De kop en de lijf duurden dus wel even, maar de rest viel best mee.

3 december

amigurimi

Wel eens van amigurimi gehoord. Ik tot voor kort ook niet. Na heel wat mutsen en sjaals gehaakt te hebben, kreeg ik behoorlijk de kriebel van al dat wol. Tja, dan speelt toch echt de allergie op en zat ik aan het eind van de avond met tranende ogen en fikse niesbuien. Katoen moet beter gaan. Ik heb de hangers voor de kerstboom af en besloot me maar eens aan amigurimi te wagen. 

Ik ben bezig met een klein tekkeltje. Ik wil een jongens en een meisjesvariant maken. Ik vond dit leuke patroontje. O, leuk een avondje lekker bezig en klaar, dacht ik. Dat valt toch wel wat tegen, maar ondanks dat is het echt heel erg leuk om te doen en ik heb aan het eind van de avond niet van die mega niesbuien...